PM₂.₅ از ذرات بسیار ریز معلق در هوا تشکیل شده است. منابع آن شامل سوزاندن سوخت در وسایل نقلیه، سامانه‌های گرمایشی و صنایع و همچنین آتش‌سوزی‌هاست. برخی ذرات در اثر واکنش گازها در جو تشکیل می‌شوند. اندازه کوچک این ذرات به آن‌ها امکان می‌دهد به عمق ریه‌ها نفوذ کنند.

سازمان جهانی بهداشت (WHO): آلاینده‌های هوا و سلامت

PM₁₀ هم ذرات ریز (PM₂.₅) و هم ذرات بزرگ‌تر با قطر حداکثر 10 میکرومتر را در بر می‌گیرد. منابع آن شامل گردوغبار جاده‌ها و ساخت‌وساز، خاک جابه‌جاشده با باد، سوزاندن سوخت و ذرات تشکیل‌شده در جو است. PM₁₀ صرفاً به معنای ذرات درشت نیست: ذرات درشت بخشی با اندازه بین 2.5 تا 10 میکرومتر هستند.

سازمان جهانی بهداشت (WHO): آلاینده‌های هوا و سلامت

دی‌اکسید گوگرد (SO₂) گازی بی‌رنگ است. منابع اصلی آن شامل سوزاندن سوخت‌های حاوی گوگرد، مانند زغال‌سنگ و نفت، برای گرمایش، تولید برق و فرایندهای صنعتی است.

آژانس محیط زیست اروپا (EEA): آلاینده‌های رایج هوا · سازمان جهانی بهداشت (WHO): آلاینده‌های هوا و سلامت

دی‌اکسید نیتروژن (NO₂) عمدتاً از سوزاندن سوخت در وسایل نقلیه، سامانه‌های گرمایشی، تولید برق و صنایع ایجاد می‌شود. اجاق‌های گازی و دیگر وسایل سوخت‌سوز نیز می‌توانند آن را در فضای داخلی منتشر کنند. این گاز در تشکیل ازن و ذرات ریز در جو نقش دارد.

سازمان جهانی بهداشت (WHO): آلاینده‌های هوا و سلامت

ازن سطح زمین (O₃) زمانی تشکیل می‌شود که نور خورشید موجب واکنش‌هایی با مشارکت اکسیدهای نیتروژن و ترکیبات آلی فرار شود. غلظت آن اغلب در هوای آفتابی افزایش می‌یابد و آلودگی می‌تواند به نقاطی دور از منابع خود منتقل شود. ازن سطح زمین زیان‌آور است و با لایه محافظ ازن در ارتفاعات بالای جو تفاوت دارد.

سازمان جهانی بهداشت (WHO): آلاینده‌های هوا و سلامت